Ostrzeżenie Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. OK

T.Burton Vintage Lap Steel Elisabeth III

1 470 PLN
W magazynie
+
  • Pinterest

T.Burton Lap Steel "Elisabeth III"

T.Burton "Elisabeth III" należy do specyficznego rodzaju gitar, stosunkowo mało u nas popularnych, zwanych z amerykańska lap steel guitar. Dawniej nazywano je w Stanach hawaiian guitar, znane są u nas jako gitara hawajska. Próbę ich spopularyzowania podjął w Powroźniak pisząc swoją " Szkołę gry na gitarze i na gitarze hawajskiej".

Na lap steel guitar gra się techniką slide przy użyciu specjalnie ukształtowanej metalowej sztabki lub metalowej bądź szklanej rurki tak, aby nie dotykały progów gitary, aby to ułatwić struny są uniesione wysoko ponad podstrunnicę. Gitarę trzyma się płasko na stole, specjalnym stojaku bądź po prostu na kolanach. Do jej mistrzów i twórców techniki gry należą (przyznasz, że mało u nas znani) Buddy Emmons, Jay Harlin, Jerry Byrd, Hal Aloma, Sol Hoʻopiʻi, Lani McIntire, Barney Isaacs, Annie Kerr czy Billy Hew Len. Chwytali za nią, ich nazwiska zapewne obili się tobie o uszy, David Gilmour, Jeff Beck, Chuck Berry, George Harrison, Steve Howe i Jimmy Page. Designerzy i lutnicy T.Burton Guitars stwierdzili, że już czas wprowadzić ten ciekawy instrument także na polski rynek.

T.Burton Elisabeth III, Ekstremalna Gitarą Lap Steel różni się od swoich poprzedniczek Elisabeth I i II zwiększoną liczbą ekstremalnych elementów i gadżetów.


Liczne nacięcia, metalowe elementy i specjalna brzdękawka z wysokowęglowej stali narzędziowej dają niepowtarzalne możliwości stosowania efektów perkusyjnych. Znajdziesz na jej płycie wierzchniej pancerz wykorzystywany w samochodach jako osłona linki hamulca ręcznego. Możesz wydobywać za jego pomocą chroboty i trzaski fantastycznie urozmaicające grę (zasadniczo wykorzystywany jest jako ekran przewodów przewodzących sygnał od pickupa do kontrolera głośności). Wykonana z cieniutkiej stali blaszka z drobnymi nacięciami służy osiągnięciu iście nietoperzowych pisków kiedy potrzesz ją ceramiczną pałeczką. Zresztą, co tu dużo gadać, zobacz na poniższym filmie jakie efekty można osiągnąć grając na T.Burton Elisabeth III:

Nie daj się zwieść żartobliwemu, recyklingowemu designowi T.Burton Lap Steel "Elisabeth III". Przemyślana w najdrobniejszych szczegółach konstrukcja nie powstała na zasadzie przypadkowego sklecenia ze sobą tego, co akurat było pod ręką. Choć wygląd zewnętrzny T.Burton "Elisabeth II" ulega zmianie od egzemplarza do egzemplarza (każdy z nich jest przez artystę plastyka ręcznie pokrywany warstwami lakierów, farb, starzony żrącymi chemikaliami a nawet... opalany palnikiem spawalniczym) to każdy z nich powstaje według zasad niezłomnie przestrzeganych przez poznańskich budowniczych od T.Burton Guitars. 

Pierwszą i najważniejszą jest połączenie w jedną całość systemów zawieszenia mostka gitary i zaczepów tulejek kończących struny na stalowych pasach oplatających pudło gitary. Zastępują one płytę podmostkową i strunociąg. Masywność systemu zawieszenia przydaje ciężaru gitarze ale tym samym sprzyja stabilności stroju i wydłuża sustain. Ważna w codziennym życiu koncertującego gitarzysty, praktyczna zaleta: wymiana strun w tym systemie jest łatwa i szybka, nie wymaga ani wiązania końców strun ani przewlekania ich przez małe otworki.

Druga ze sztywno przestrzeganych zasad budowy gitar T.Burton "Elisabeth", użycie zamiast siodełka i mostka nagwintowanych śrub, stwarza możliwość regulacji odległości między strunami zarówno na siodełku jak i na mostku gitary. Każdą ze strun możesz przekładać w lewo lub prawo na kolejne zwoje śrub łatwo uzyskując różne odstępy między strunami oraz ich dowolne, odpowiadające tobie usytuowanie względem gryfu bądź pickupa. W gitarze na fotografii użyto śrub z gwintem metrycznym o skoku 1 mm (na siodełku) i 1,75 mm (w śrubie pełniącej funkcję mostka gitary).

Jak to działa? Jak łatwo obliczyć, rozstaw strun na siodełku 35 mm (stratocasteropodobny) uzyskasz umieszczając struny w co 7. zwoju śruby, rozstaw strun 40 mm (typowy dla gitar akustycznych) umieszczając je w co 8. zwoju. Podobnie rzeczy się mają z rozstawem strun na mostku. Co ciekawe, przewidziane jest uzyskiwanie dowolnych pośrednich a także większych lub mniejszych rozstawów strun. Jest możliwe przez prostą wymianę śrub na metryczne o gwincie drobnozwojnym lub calowe o skokach ułamkowych, stwarzające możliwość odmiennego, praktycznie dowolnego usytuowania strun względem siebie. Śruby takie można zamówić u producenta jako część zamienną za dodatkową opłatą ich wymiana zaś nie przedstawia najmniejszej trudności nawet dla laika.

W gitarze T.Burton Lap Steel "Elisabeth" zastosowano wysokiej klasy klucze o konstrukcji takiej, jak w gitarze klasycznej. Zostały zamontowane, dla wygody w trakcie strojenia, tak, że ich pokrętła zwrócone są ku górze. Pickup, dla uzyskania charakterystycznego dla gitary lap steel głębokiego, okrągłego brzmienia zamontowany w pozycji neck, to koreański Giovanni Custom Single Staggered o impedancji 6,7 kΩ. Elektronika jest najprostsza z możliwych, jej jedynym składnikiem jest potencjometr logarytmiczny 500 kΩ służący regulacji głośności a usytuowany wygodnie tak, aby umożliwić manipulowanie nim także w trakcie gry.

Użyto typowe struny do gitary elektrycznej D'Addario EXL lecz o dość dużej grubości 11-49, z okrągłym oplotem. Choć są zwolennicy takiego rozwiązania to nie ma konieczności używania strun z płaskim oplotem dla uniknięcia poświstu przy przesuwaniu sztabki lub rurki wzdłuż strun. Zarówno sztabka jak i rurka mają na tyle duży promień, że gładko przesuwają się po strunach i nie jest on dokuczliwy.

Postów nie znaleziono

Napisz opinię